Een aantal van onze leden gaat ook regelmatig naar een workshop of dansdag/weekend elders in het land, georganiseerd door andere verenigingen en instanties. Een leuke manier om met anderen en op andere plaatsen bezig te zijn met werelddans. Hieronder volgt een verslag van Janny Boertien, een van onze leden.
Op zaterdag 24 september hadden we een workshop Macedonische zang en muziek in Sneek. Het was heel erg leuk. Eerst even bijpraten met (oude) bekenden en daarna begonnen we.
Ik zat in de zanggroep bij Johanna. Ze gaf leuk les en legde alles helder uit.
Er waren in totaal 4 liedjes die we gezongen hebben, alhoewel we van eentje de helft zongen en van een ander maar één couplet, maar het was toch best hard werken.
Ik had wel eens gezongen op workshops tijdens folkcamps, maar dat waren dan vaak bekende dingen, wat we nu zongen was allemaal nieuw voor me. Wat me opviel was dat de liedjes best vrolijk klonken, maar als je dan de vertaling las, waren het soms trieste onderwerpen. Toch was de workshop niet ontbloot van enige (onderbroeken)lol. De onderbroek in één van de liedjes bleek een steeds terugkerend struikelblok en een bron van humor te vormen.
Gelukkig hadden we regelmatig pauzes met koffie en thee, netjes verzorgd door Martin en met lekkere (Macedonische) koekjes.
Toen we klaar waren met zingen, gingen we samen met de muziekgroep nog even alles doornemen, en wat klinkt het dan heel anders als het gezang begeleid wordt door instrumenten! Jammer dat het niet gaat lukken om dat op het hefstbal te laten horen, want het klonk echt mooi!
En daarna was het tijd om te eten. De heren in de keuken hadden zich uitgesloofd, er was een heerlijk Macedonisch buffet, grotendeels bedacht en klaargemaakt door Zoran, de man van Johanna. Vooraf kreeg iedereen een glaasje Ouzo (wat dus oorsprnkelijk uit Macedonië komt en niet uit Griekenland) en daarna kon iedfereen aanvallen.
Na het eten werd er nog even weer gezongen en gedanst, al ging dat wat lastig met een volle maag. En rond 21 uur was het echt einde verhaal, maar de liedjes zitten nu soms nog in mijn hoofd.
Janny Boertien
